Baela′s ιστορία

Είμαι ένας από τους Σαράντα Τέσσερις

Είμαι μόλις οκτώ μηνών.

Μέχρι πριν από λίγες μέρες, ολόκληρος ο κόσμος μου ήταν ένα κλουβί που μοιραζόμουν με 10 άλλα σκυλιά. Δεν υπήρχε χώρος για να ξεφύγουμε, ούτε χώρος για να ξεκουραστούμε. Πατούσαμε ο ένας πάνω στον άλλο, παλεύαμε από φόβο, και τα μικρά μας σώματα φέρουν τα σημάδια — μερικά παλιά, μερικά ακόμα φρέσκα.

Είμαι η Μπεϊλα. Ο αδελφός μου Εγκον, και εγώ δεν απομακρυνόμασταν ποτέ ο ένας από τον άλλο.

Ήμασταν λιποβαρείς. Τα μάτια μας έτρεχαν συνεχώς. Βήχαμε μέχρι να πονάει η αναπνοή μας. Οι πρησμένες κοιλιές μας δεν ήταν γεμάτες φαγητό — ήταν γεμάτες σκουλήκια. Δεν γνωρίζαμε τρυφερά χέρια. Γνωρίζαμε μόνο τον φόβο.

Τότε όλα άλλαξαν.

Κάποιος άνοιξε το κλουβί.

Τώρα είμαστε ασφαλείς. Λαμβάνουμε θεραπεία για τον βήχα τα τραύματά μας και τα παράσιτα που μας έκλεψαν τη δύναμή μας.Είμαστε ακόμα φοβισμένοι, αλλά για πρώτη φορά μαθαίνουμε ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι ευγενικοί.

Είμαστε μόνο δύο από τα 44 σκυλιά που διασώθηκαν εκείνη την ημέρα.

Δεν προλάβαμε να ζήσουμε την παιδική μας ηλικία.

Ελπίζουμε να έχουμε ακόμα την ευκαιρία.