Benjie M′s ιστορία

Είμαστε ο Λέο και ο Μπέντζι.

Είμαστε μαζί όλη μας τη ζωή.

Η Μαρία μας διάλεξε όταν ήμασταν ακόμα κουτάβια — μικρά, αδέξια και πάντα μπλεγμένα σε φασαρίες. Γελούσε όταν πέφταμε το ένα πάνω στο άλλο, μας αποκαλούσε «αγόρια» της και, από εκείνη τη μέρα και μετά, δεν ξέραμε πώς ήταν η ζωή χωρίς αυτήν.

Ήταν το σπίτι μας.

Στις αρχές του έτους, η Μαρία έπρεπε να ταξιδέψει για σεμινάρια. Αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο. Είχαμε μείνει και παλιότερα με μια pet sitter, και πάντα τελείωνε με τον ίδιο τρόπο — περιμένοντας στην πόρτα, κουνώντας έντονα τις ουρές μας όταν επέστρεφε.

Έτσι, όταν μας άφησε, δεν ανησυχήσαμε.

Δεν ξέραμε.

Δεν ξέραμε ότι ενώ περιμέναμε… εκείνη πέθανε ξαφνικά.

Δεν καταφέραμε να την ξαναδούμε.

Χωρίς αντίο. Χωρίς τελευταία αγκαλιά. Μόνο μια αναμονή που δεν τελείωσε ποτέ.

Είμαστε δύο καρδιές που έχασαν τον άνθρωπό τους.

Είμαστε μεγαλύτεροι τώρα. Ήρεμοι. Εύκολοι. Δεν ζητάμε πολλά.

Μόνο ένα μαλακό μέρος για να ξεκουραστούμε. Ένα ήσυχο σπίτι. Κάποιον να έχουμε κοντά μας.

Πάνω απ' όλα, πρέπει να μείνουμε μαζί — γιατί πάντα είχαμε ο ένας τον άλλον.

Δεν ξεκινάμε από την αρχή.

Ψάχνουμε ένα μέρος για να περάσουμε τα χρυσά μας χρόνια, με κάποιον που θα μας δώσει την αγάπη που ακόμα έχουμε τόσο πολύ.

Ένα σπίτι όπου δεν θα χρειάζεται να περιμένουμε πια.