Bobo′s ιστορία

Αγαπώ τον άνθρωπό μου από τότε που ήμουν ένα μικρό κουτάβι.

Μεγαλώσαμε μαζί. Τότε η ζωή μας ήταν γεμάτη βόλτες, παιχνίδια, αγκαλιές και στιγμές δίπλα δίπλα. Όμως με τα χρόνια τα πράγματα δυσκόλεψαν. Ο άνθρωπός μου αναγκάστηκε να δουλεύει πολλές ώρες και σε περισσότερες από μία δουλειές για να τα βγάλει πέρα. Ήταν συνεχώς κουρασμένος και, όσο κι αν με αγαπούσε, δεν είχε πια τον χρόνο ή την ενέργεια να μου προσφέρει τη ζωή που άξιζα.

Για ένα διάστημα έμεινα με συγγενικό πρόσωπο μέχρι να καλυτερέψουν τα πράγματα… αλλά δυστυχώς αυτό δεν συνέβη ποτέ.

Έτσι, με πολλή αγάπη αλλά και βαριά καρδιά, πήραν τη δύσκολη αλλά υπεύθυνη απόφαση να ζητήσουν βοήθεια από το ώστε να μπορέσω να βρω ένα καλύτερο μέλλον.

Δεν εγκαταλείφθηκα ποτέ.
Με αγάπησαν αρκετά ώστε να βάλουν πρώτα τις δικές μου ανάγκες.